‘wat is voor u het eigene van de eredienst?’

‘wat is voor u het eigene van de eredienst?’

Door: ds. Arrie van Veen, lid taakgroep eredienst

“Naar aanleiding van een cursus die ik heb gevolgd in het kader van de permanente educatie voor predikanten, denken we op dit moment na over wat nu het eigene is van onze eredienst. Wat willen we eigenlijk bereiken, wat is het ‘doel’ van ons samenkomen op zondagmorgen?

Lof aan God
Uiteraard gaat dat om samen de lof aan God brengen, het woordje ere geeft dat aan, maar de vraag is of dat het eerste is wat de kerkgangers zouden antwoorden op de vraag waarom ze zijn gekomen. Het ervaren van de gemeenschap, een rustpunt in de week,  zoeken naar verbinding van de oude verhalen met de actualiteit of zoeken naar kracht en bemoediging zijn veel voorkomende antwoorden op de gestelde vraag. 

Verwachtingen bij elkaar brengen
Maar iedereen heeft zijn eigen reden om te komen en de vraag is hoe je al die verschillende verwachtingen  bij elkaar kunt brengen en faciliteren. Want we leven in een tijd dat alles constant in beweging is en dat standaard vragen en antwoorden niet meer bestaan. Voor mij zelf ligt het eigene van de liturgie toch in het present stellen van het Heilige en van daaruit te proberen vorm te geven aan je bestaan. Een bestaan dat heilzaam is voor jezelf en je omgeving.
 
Royal waste of time
Eigenlijk is liturgie een ‘royal waste of time’ leerde ik tijdens de cursus. ‘Liturgie is kosteloos, ‘doelloos’ in die zin dat er geen meetbaar of tastbaar doel te bereiken is, niet prestatie gericht dus, maar het reikt naar de God en naar de ander en betekent daarmee wellicht (de enige) hoop op verandering in de wereld.’ Dat zijn mooie volzinnen, maar uiteindelijk is de ‘presentie van het Heilige’  natuurlijk niet te organiseren.

Iets toevoegen aan het leven
We houden een ‘eredienst’ waarvan je het doel zowel als de doorwerking in het persoonlijk leven van mensen en in de wereld niet beschrijven kunt. We doen concrete dingen, zingen, bidden, luisteren en (s)preken, maar er blijft een geheim verborgen. In dat spanningsveld willen we samen werken, denken en voortdurend evalueren om zo te vieren dat het niet alleen goede gewoonte is om naar de kerk te gaan, maar daadwerkelijk iets toevoegt aan het leven in een snel veranderende samenleving.”
 
 
terug